Jesteśmy przy etykiecie, to uściślijmy: kapelusz ściągamy zawsze tam, gdzie chcemy okazać KONKRETNEJ osobie szacunek (np. przy witaniu) i takim zamkniętym pomieszczeniu, gdzie się nas do tego zachęca, oferując stosowny wieszak na kapelusz. Dlatego kapelusz ściągamy np. w restauracji z obsługą i obrusami, natomiast w takim miejscu jak powyżej będzie to przerost formy nad treścią. Zwłaszcza, jeśli nie ma nawet dobrego wieszaka na kapelusz. To, co z nim niby zrobić?? Na krześle trudno go dobrze zawiesić.
Zresztą polecam w tej mierze pooglądać Herculesa Poirot. W restauracjach kapelusz zawsze z głowy, ale gdy bywał w pubach, albo tanich stołówkach, to przy stole nosił dalej swojego homburga.
Niezależnie od tego przy witaniu się zawsze warto kapelusz zdjąć, podobnie jak się wstaje, gdy kogoś witamy.

Nie oglądali Indiany Jonesa :)

O Tyrmandzie akurat napisał mój stały współpracownik – Łukasz Łoziński. Swoją drogą to chyba jego najlepszy tekst na Szarmancie.

Co do początków, mam w planach zrobić reinterpretację swoich wczesnych stylizacji, w szczególności wziąć na warsztat beżową flanelę i donegal tweed. To by ciekawie pokazało zmiany stylu i zmianę spojrzenia na ubranie :)

Rzeczywiście, może się tak kojarzyć, zresztą Twoje wpisy na blogu, np. o Leopoldzie Tyrmandzie tak to korelują. Z kolei np. na blogu roseborn.com wykorzystanie „ikona stylu” dotyczy również „żywych”. Także bez obaw:) Twój blog oczywiście wiele obrazuje i pokazuje, ale zastanawia mnie jedno – ile % garderoby z jego początku lub środka istnienia teraz byś założył?:)

Wyczuwam najazd kapeluszowych ekspertów :) Mam nadzieję, że te głosy krytyczne pochodzą od wieloletnich praktyków noszenia kapeluszy w Polsce. Kapeluszowi eksperci nie tylko zdejmują zawsze kapelusz w pomieszczeniu ale także, mam nadzieję, na zewnątrz witając się z kobietą zdejmują kapelusz i całują ją w rękę. PS. W barze kapelusze były dozwolone nawet w czasach złotej etykiety kapeluszowej czyli w lat 20-50 XX wieku.

Określenie ikona stylu kojarzy mi się ze zmarłymi osobistościami, a do tej zacnej grupy jednak mi nie spieszno ;) Ale oczywiście dziękuję za komplement!