Właśnie odnalazłem w zapiskach. Dostałem jeszcze adres do Old Hat London w Fulham, Londyn
http://oldhatlondon.co.uk/

Nie znam książki w całości, jedynie ten przytoczony cytat. Na tym poziomie uogólnienia zgadzam się z nim w pełni.

Oczywiście podobnie, jak w mowie ciała, moim zdaniem mamy do czynienia z przekazem niewerbalnym na dość dużym poziomie uogólnienia.

pozdr.Vslv
My recent post navy

Zgadzam się z tym cytatem. W komentarzach za bardzo skupiamy sie co nam się podoba, niż co autor chciał zakomunikować swoim ubiorem. Zresztą to nie tylko tu na blogu, na naszym ulubionym forum jest podobnie.

Odnośnie książki A. Lurie ciekawy komentarz zamieściła Modologia https://www.szarmant.pl/kolor-zielony-i-kolor-braz… Książkę mam i przeczytałem z dużym zainteresowaniem.

Chyba jednak zacytuję, ponieważ często komentarze opierają się na założeniu: "Osobiście bardzo takie lubię". Otóż nie ma znaczenia co lubi Vislav, Mr Młody, DSC.
Oceniając jakikolwiek strój starajmy się spojrzeć na to oczami ocenianego użytkownika tegoż stroju.

Język stroju:
"„Zanim jeszcze znajdę się na tyle blisko ciebie, by porozmawiać, na ulicy, na spotkaniu czy przyjęciu, ty już powiadamiasz mnie o swojej płci, wieku i klasie dzięki temu, co masz na sobie – i często dajesz mi też ważne informacje (lub dezinformacje) na temat tego, czym się zajmujesz, skąd pochodzisz; informacje o twojej osobowości, opiniach, guście, pragnieniach seksualnych i obecnym nastroju. Czasami może nie uda mi się ująć tego, co obserwuję, w słowa, ale zauważam te informacje nieświadomie; a ty jednocześnie czynisz ze mną to samo, co ja z tobą. Zanim się spotkamy i wymienimy zdania, zdążymy już porozmawiać w starszym i bardziej uniwersalnym języku”.
Alison Lurie autorka „Języka stroju”

pozdr.Vslv
My recent post navy

Oczywiście macie rację Panowie. To będzie inny strój. Osobiście takie bardzo lubię. Rzeczywiście trafny komentarz Waltera – będzie wtedy rekinem. I to lubię, pożarłby wszystkich dobrze ubranych Panów (o tych źle nie wspominając).
Zestaw powyżej też jest bardzo piękny, chociaż gwoździem programu jest ciągle marynarka.
My recent post Jak powinien się ubrać Pan Młody?

niesmialo tylko wtrace, aby moze z tym updatem sie lekko wstrzymac. moze po prostu Vislav(i ew. inni) maja troche racji, co w ferworze wymiany pogladow i mysli nie zawsze jest latwo dostrzec. jako argument, zachecam Szarmanta do zerkniecia na liste swoich wlasnych najpopularniejszych wpisow, ktore chyba maja dosc istotna korelacje czasowa z nadmienionym opisem bloga.

Dokładnie o to chodzi i rozumiemy się doskonale. Dziwi mnie jednak, że osoby siedzące długo i intensywnie w różnych szmatkach tego nie rozumieją.

To nie osobę dopasowujemy do wyimaginowanego wzorca, lecz z wielu wzorców dobieramy najbardziej odpowiadający danej osobie w kontekście oczywiście miejsca, otoczenia, okazji i czasu.

No chyba, że chodzi o manipulację, lub próbę wejścia w nie swoje buty.

pozdr.Vslv
My recent post navy

Zgadzam się z uwagami The Bigwig. To duże niedopatrzenie z mojej strony i kolejna nauczka na przyszłość. Następnym razem marynarka zostanie dokładnie obfotografowana, bo warto i jest co pokazać.

Życzenie Mr Młody zostanie spełnione ;) Ale rzeczywiście jest to już inny język stroju. Ubraniem możemy manipulować i wysyłać różne sygnały do środowiska. Gdybym w tym zestawie założył szarą flanelę zamiast niebieskiego lnu oraz czarne buty zestaw nie zostałby odebrany jako dandy, a jako klasyka gatunku w zgodzie z kanonem. A jeszcze gdyby wymienić poszetkę na biały tv fold to z Szarmanta stałbym się Rekinem ;)