Przepraszam Ciebie Romanie I Wszystkich Czytelników za mój przydługi tekst. Grafomania to ciężka obsesja do wyleczenia :)))

Zapomniałem pogratulować Tobie racjonalnego podejścia do kwestii ubioru sportowego. Złote czasy męskiej klasyki (lata 20 i 30-te XX wieku) odeszły na całe szczęście do lamusa. Będę nazywał rzeczy po imieniu – ten swoisty „faszyzm garniturowy” w tamtej epoce nakazywał bezwarunkowo jeździć mężczyznom w garniturze na rowerach, a i nawet motocyklach. Nieśmiertelne sceny z filmu „Znachor” z Tomaszem Stockingerem w roli hrabiego Leszka Czyńskiego, który zaleca się w nienagannie skrojonym garniturze na motocyklu do Marysi Wilczurównej (Anna Dymna) pokazuje dobitnie, że kwestia praktyczności i ergonomii ubioru była w tych czasach niemalże czystą abstrakcją. Liczyły się wtedy nade wszystko klasowe konwenanse, a nie walory użytkowe ubioru. a czy w przypadku „czterech kółek” było zgoła inaczej? Do legendy przeszedł wypadek z 1927 roku, w którym zginęła słynna tancerka Isadora Duncan – jak pamiętamy jej szal wkręcił się w szprychy koła samochodu, pozbawiając ją życia. Długie szale, kapelusze/kaszkiety, no i oczywiście marynarki, które ponoć miały chronić kierowców kabrioletów przed zimnem sprawiały im poważne komplikacje w sterowaniu maszyną. Przykładów niefrasobliwego podejścia do praktyczności ubioru w tej epoce mamy bez liku nie tylko w samej motoryzacji, ale i także i w rozmaitych dyscyplinach sportowych. Na pewno w dużej mierze fakt ten wynikał z oczywistego powodu, że nie istniały wówczas nowoczesne materiały syntetyczne, kompozyty itp., ale czy to do końca prawda? Czy problem nie tkwił przypadkiem w tym, że nie brano uwagę wtedy pod uwagę oczywistego dla nas faktu, że w każdej dyscyplinie sportowej ubiór posiada kluczową rolę w osiąganiu wyników? Jeśli słynna koszulka polo nie miałaby żadnego przełożenia na wyniki rozgrywki, to czy kiedykolwiek zdobyła popularność wśród tenisistów i graczy polo. Notabene, George Mallory, słynny alpinista, najprawdopodobniej pierwszy człowiek w dziejach, który stanął na najwyższym szczycie świata (Mount Everest), wybrał się na rekonesans Himalajów w 1921 roku w tweedowej marynarce (sic!). A przecież tzw. fufajki, które kojarzą się nam dziś jednoznacznie z Armią Czerwoną zimowym strojem roboczym już istniały na długo przed narodzinami Mallory’ego i były doskonałym odzieniem nawet na największe mrozy ! Na szczęście dla wszystkich nas czasy „dyktatury klasycznej elegancji” w motoryzacji i sporcie te minęły bezpowrotnie- bez żadnego sentymentu z mojej strony. I chwała Panu. Nade wszystko wygoda!

Oczywiście nie myślałem o wytwornym garniturze podczas jazdy na rowerze/motocyklu, bo rzeczywiście ten rodzaj garderoby nie stanowi tutaj rozsądnego wyboru, a powiedzmy sobie szczerze -wygląda on wówczas nad wyraz groteskowo. Widok młodego menedżera w garniturze pod krawatem i w kasku ” pędzącego ponad 100 km/h na sportowym motocyklu tzw. ścigaczu-bezcenny!!! , Powracając do mniej ekstremalnych prędkości , to wkręcenie się nogawek pod łańcuch w przedniej zębatce roweru nie tylko grozi samym zniszczeniem spodni, ale przede wszystkim narażą nas na dotkliwą kontuzję i wyjątkowo niebezpieczne sytuacje na drodze. Wbrew pozorom ten sam problem pojawia się dość często w przypadku sznurówek , które swawolnie pałętają w rytm „kręcenia pedałami”. Jeszcze nie poniosła mnie na tyle fantazja, że tak jak niektórzy starsi panowie wciągam nogawki pod skarpety lub o zgrozo- spinam je zwykłymi spinaczami do bielizny (sic!), a problem pałętających się sznurówek rozwiązuję w równie niekonwencjonalny sposób, a mianowicie obwiązuję je wokół kostek.

Hmm…ja jestem jednak zwolennikiem ubrań sportowych do uprawiana sportów. Biegam w koszulce na ramiączka i krótkich spodenkach ;) Na rower w tym roku wsiadłem i bez odpowiednich spodenek nie daje rade wykręcać 50km i więcej. Nie ma co czuć zażenowania. Przy uprawianiu sportów ubieram się na sportowo. Nie myślę wtedy o elegancji.

Świetnie wyglądasz bez krawata. Mam taką skromną prośbę- Czy mógłbyś poświęcić w nieodległej przyszłości artykuł sportowej klasyce,. Chodzi mi o stylowy ubiór, który nadaje się do rekreacyjnej jazdy na rowerze w sezonie letnim,Przyznam, że czuję się lekko zażenowany, paradując w obcisłym trykocie i nieco przykrótkich szortach, niestety odsłaniających pewne mankamenty mojej figury (typowy problem faceta w moim wieku- wydatny brzuszek).

To kwestia stylu. Zdarza mi się też nosić bez krawata. https://www.facebook.com/Szarmant/photos/a.438184259561518.93280.209831909063422/1177760062270597/?type=3&theater

Mój egzemplarz nie prześwituje, ale nie mam dywanu na klatce ;)