panie Romanie, nie wiem dlaczego, ale od lutego nie działa mi kanał RSS – nie dostaję już powiadomień o nowych wpisach. Czy wiadomo coś Panu o tym problemie?

Dowolnie ;)

PS

Na zdjęciu do garnitury wizytowego, ten murzyn to Kobe Bryant :) koszykarz Los Angeles Lakers.

No właśnie w moim pytaniu o tłumaczenie kryła się pewna pułapka używania pojęcia "garnitur wizytowy", które jednak nie jest utarte. Podobnie jest w języku angielskim. Jeśli chodzi o "formal suit", to na przykład Flusser używa tego pojęcia do formal wear i nie nazywa "formal suit" niczego innego niż smokingu, czy fraka.
Czy jest w ogóle jakiekolwiek opracowanie, w którym jest wyszczególniona pozycja "formal suit", albo "garnitur wizytowy", gdzie jest szczegółowo omawiana w odniesieniu do historycznych precedensów i tego, jak mężczyźni ubierali się przez lata? (takich opracowań jest mnóstwo np. o smokingu, czy fraku).

Garnitur wizytowy to po prostu formal suit. I tu uwaga, choc garnitur wizytowy jest okreslany jako formal suit, to na zaproszeniu gdy wlasnie taki stroj jest wymagany moze widniec nota "informal" a w USA uzywa sie okreslenia "semi-formal".

Bardzo Panom dziękuję za cenne uwagi! Pomimo zgłębiania kanonów męskiej elegancji z kilku źródeł człowiek wciąż się uczy. Oby nie na swoich błędach :-) Jeszcze raz dziękuję i serdecznie pozdrawiam! Łukasz

Panie Łukaszu, zacznijmy w ogóle od tego, że nasz termin "garnitur wieczorowy" w zasadzie nie istnieje w długoletniej literaturze o męskim stroju. Wieczorem na okazje mężczyźni zakładali "evening dress", który oznaczał fraki i smokingi. To, co nazywamy sobie "garniturem wieczorowym" jest tak naprawdę terminem, który sobie do pewnego stopnia teraz ukuliśmy (a za 100 lat może ktoś będzie czytał nasze wpisy i potem twierdził, że istniały jakieś reguły stroju ;)).
Podkreślam ponownie, że garnitur jest strojem nieformalnym. To oznacza, że nie ma w jego przypadku jakichś sztywnych reguł o rozcięciach, klapach, muchach, które byłyby zapisane w książkach o historii stroju męskiego, albo zapisane na fotografiach w wypadku autentycznych wydarzeń historycznych (które potem w takich książkach lądują).
To co każdy z nas, Pan Blue, czy Szarmant, nazywa sobie "garniturem wizytowym" oznacza po prostu garnitur, który naszym zdaniem najlepiej będzie się nadawał na wieczorne przyjęcie, jeśli nie zakładamy fraka, czy smokingu.
Stąd nacisk na ciemne kolory, urokliwość klap itd. Ale twardych reguł (jak przy żakiecie, fraku, czy smokingu) nie ma.
Pan Roman przecież nie zacznie mówić, że ktoś w garniturze na wieczornej imprezie źle wygląda, ponieważ ma otwarte klapy. Zamknięte byłyby bardziej urokliwe (podkreślenie ramion), ale przecież katastrofy w nich nie będzie. Tak samo z podwójnymi rozcięciami z tyłu, które odrobinę "usportawiają" strój, ale go nie niweczą. Wszystko jest kwestią delikatnego wyczucia. Jest różnica między rozcięciami z tyłu, otwartymi klapami a na przykład żółtą marynarką.
Podobnie z muchą. Jestem w stanie wyobrazić sobie wspaniałe kreacje z muchą i garniturem na wieczór, choć nie ukrywam, że o taką kreację trudno i jakoś nie mogłem znaleźć takowego zdjęcia w sieci. Jeśli natomiast już zakładamy muchę, to lepiej żeby koszula miała listwę zasłaniającą guziki. Przy okazji szalona kreacja z bonżurką na wieczór z imprezy Grammy: http://xotheknot.files.wordpress.com/2013/02/john…
Aż dziw, że Szarmant tego nie skomentował :)
A na koniec pytanie do Blue i Szarmanta – jak Panów zdaniem będzie "garnitur wizytowy" po angielsku?

Jak widac zdania sa podzielone. Chce unikac kategorycznych sadow, dlatego powiem tak; uwazam iz raczej wlasciwszym wyborem do garnituru wizytowego jest krawat. Z tego powodu za wlasciwsza do garnituru wizytowego uwazam koszule bez plisy/listwy zakrywajacej guziki. Jesli chodzi o klapy, to zwlascza w przypadku garnituru jednorzedowego wizytowego trzyczesciowego uwazam ze klapy otwarte sa jak najbardziej ok.