Ciekawe spostrzeżenia. Aimi Kobayashi grała właśnie zaraz przed Kate Liu i dlatego łatwo było porównać ich grę. Wg mnie obie z tej samej planety, tyle że Kate Liu wg mnie w ciekawszym tempie, jakość dźwięku też mi bardziej przypadła do gustu, no i bardzo oszczędne użycie pedalizacji jako ciekawostka. Mazurki grała pięknie, choć przyznam, że ze wszystkich pamiętanych przeze mnie uczestników konkursu, najpiękniej mazurki grali wg mnie Ohlsson, Bunin, Blechacz, oraz w 2000 r. Ingrid Flitter.

A do wykonań z konkursu warto będzie wrócić za miesiąc, dwa, posłuchać bardziej wybiórczo i analitycznie. Trochę szkoda, że tak szybko się to skończyło…

„Babski” to tak z przymrużeniem oka. ;) Eric Lu stosunkowo też mi się podobał, zdecydowanie najlepszy w swoim dniu przesłuchań. Kate Liu chyba nie doceniłem z uwagi na to, że był to wówczas mój czwarty koncert e-moll tamtego dnia i trudno było mi uważnie słuchać i skupić się, nie jestem przyzwyczajony do takich sesji (może dlatego Hamelin z f-mollem tak przypadł mi do gustu :) ). Będę musiał posłuchać jej jeszcze raz. Trzeba też wspomnieć, że wcześniejszych przesłuchań nie śledziłem tak dokładnie, więc faktycznie nie mam całościowego oglądu na sytuację.

A Eric Lu i Kate Liu? To też były wykonania raczej subtelne i zorientowane na jakość dźwięku niż na dynamikę. Eric Lu chyba nawet bardziej niż Aimi Kobayashi. „Babski” Chopin to chyba średnio fortunne określenie, raczej Chopin subtelny, takie całkowite przeciwieństwo tego, co zaprezentowali Szyszkin, Jurinic i Osokins :-)

Natomiast jeśli o muzykę chodzi, to zauważyłem, że mam preferencję do „babskiego” Chopina, więc, nie wspominając o finalistkach, również bardzo podobała mi się Ivett Gyöngyösi, zarówno w kwestii interpretacji, jak i wizualnie. :) Szkoda, że nie przepuścili jej dalej, liczyłem na Koncert e-moll w jej wykonaniu. Gra bardzo delikatnie i tej delikatności brakowało mi trochę w koncertach finałowych, może z wyjątkiem występu Aimi Kobayashii.

Oczywiście chodziło mi o „dwóch stuleci”