Najsłynniejszy przedstawiciel fryzury a la czeski piłkarz to Richard Dean Anderson – odtwórca tytułowej roli w serialu Mac Gyver. Ten facet potrafiłby zbudować rakietę kosmiczną z samego pudełka zapałek. ;) Miłośnicy serialu doskonale pamiętają niesamowite wyczyny Mac Gyvera.

Pewnie „kolekcjonerstwo” jest przypadłością średniego wieku – nostalgia za młodością. Mimo iż zdaje sobie kapitalnie sprawę z faktu, że skórzany śledzik to przysłowiowy „trup w szafie”, to jednak wiążą się z nim miłe wspomnienia z wczesnej młodości.

„Kolekcjonerstwo” starych ubrań to jednak pewna przypadłość ;)

Skórzanych śledzików nie pamiętam, za to fryzury a la czeski piłkarz jak najbardziej. Olimpijska, srebrna drużyna Wójcika miała takie (np. Ryszard Staniek), a wtedy miałem 12 lat więc piłkarze to byli idole ;)

W mojej kolekcji krawatów znajdują się jeszcze skórzane „śledziki”, które święciły swój triumf w latach 80-90- tych. Z racji swojego młodego wieku pewnie nie pamiętasz, że hitem na dyskotekach w tej epoce były koszule ze stójką i neonowe marynarki dwurzędowe i fryzury a la „czeski piłkarz”(mullet, plereza). To były piękne czasy- kwintensencja kiczu w pełnej krasie. :)

Zgadzam się w całej rozciągłości z Twoją opinią, Romanie. Większość z mojej „darowanej kolekcji” to poliestrowe „koszmarki”, które należałoby się pozbyć bez zbędnych sentymentów, jednak mam pewne opory psychiczne w stosunku do nietrafionych prezentów- nie potrafię ich pozbyć się fizycznie ze względu na szacunek do darczyńcy. Trzeba poważnie pomyśleć o tak powszechnych w naszych czasach zbiórkach odzieży, bez wnikania w szczegóły, czy rzeczywiście trafia ona do potrzebujących osób czy też do „lumpeksów”).

To w takim razie wiesz dobrze, że krawat krawatowi nierówny. Lepiej mieć 20 bardzo dobrych krawatów, niż 80 średnich ;)