Trochę poplątane. Edward VIII nie by synem Edwarda VII, lecz jego wnukiem!

Drogi Vislav'ie

Problem lezy chyba w tym, iz ja swiadomie zadnego kolazu nie robilem, jak rowniez ani przez chwile nie pomyslalem o Twych zestawach w zwiazku z szaro-burym odcieniem odziezy polskiej ulicy. Piszac o autorze "granic i priorytetow w zakresie ubioru" nie mialem na mysli Ciebie jako autora tych slow, tylko kazdego z nas posiadajacego owe granice i priorytety. My jestesmy autorami tychze granic i priorytetow, dla nas samych! Potem zas podalem negatywny przyklad autora "granic i priorytetow" myslac o pewnej osobie, twierdzacej, ze lubi biala odziez … ale ona jest niepraktyczna …bo … ciemna zas jest praktyczna, bo …. Nawet mi przez mysl nie przeszlo, zeby mieszac w to Ciebie i Twoje kombinacje, co byloby w tym kontekscie najzwyczajniej nieprawdziwe! Ty nie wygladasz szaro-buro o czym doskonale wiem. i ja to tez wiem. Przepraszam, jezeli wyrazilem sie w sposob dozwalajacy na dwuznaczne interpretacje, ale zupelnie tego nie zauwazylem (i co gorsza … dalej nie zauwazam :D)

Ja piszę o spójności i równowadze. Są sytuacje, w którym strój niezwykle ważny, np. nie wyobrażam sobie, że na pogrzebie moich rodziców mógłbym być ubrany w sposób, który naruszałby nawet w minimalny sposób powagę tej chwili.

Ale my mówimy o stroju, nie o kostiumie, a strój to jest ten zbiór elementów: nasza indywidualność, nasza pozycja (nasze aspiracje) społeczne, nasza tożsamość kulturowe, kindersztuba, nasz zmysł estetyczny i na końcu ubranie. Sam wybór tego ubrania jest przecież wypadkową tego co wyżej. Tak samo na forum, dyskutuję z Tobą nie dlatego, że jesteś posiadaczem golfów lub lotników, ale przede wszystkim dlatego że masz coś do powiedzenia. Fakt, że jest posiadaczem wielu dziwnych krawatów nie oznacza, że one determinują moją postawę wobec rzeczywistości, choć oczywiście np. pokazując je teraz publicznie mam wiele z tego radości. Ponieważ najlepiej mówić za siebie, dodam jeszcze, że w moim blogu chciałem pokazać, iż każdy dzień jest inny, że toczy się obok życie, dlatego wpisy nie są na modowe. Ubieranie nie może nam zastąpić uczuć, a te są najważniejsze.

Drogi Gccg,

zrobiłeś kolaż z fragmentów dwóch odrębnych wypowiedzi różnych osób, na dodatek nie do końca zgodnych w swojej intencji.

Dziwi mnie to, ponieważ doskonale znasz moje zestawy (chociażby dzisiejszy) – jasnych kolorów nie brakuje.

Zresztą większość uczestników tej dyskusji woli pozostać w praktycznym cieniu, czasami bardzo głębokim.

pozdr.Vslv

Owe "granice i priorytety w zakresie ubioru" swiadcza – stety a moze niestety – o ich autorze.

Jezeli ktos kupuje tylko ciemna odziez motywujac to tym ,ze sie "nie brudzi" a posiada w domu pralke … to budzi to we mnie bardzo "mieszane odczucia". Rzeczy brudza sie tak samo, niezaleznie od ich koloru. Na ciemnym materiale brudu nie widac, co nie znaczy ze jest on czysty. Jest to zatem rodzaj "latwizny" owocujacy jakze wszechobecnym na ulicach "brakiem swierzosci". Mnie sie to nie podoba!