Celną myśl Pan przywołał. Kiedy całą osobowość masz zawiązaną wokół szyi, to musisz być bardzo nudnym człowiekiem. Noszenie efekciarskich krawatów na co dzień jest równie słabym pomysłem jak wypisywanie nazw ulubionych zespołów rockowych na plecaku przez kogoś, kto skończył już liceum. Ale eksperyment w dziedzinie ubioru często wiąże się z balansowaniem na granicy przesady czy kiczu. Pański krawat to specyficzny przypadek, bo trudno go od razu zaklasyfikować. Ani zupełnie klasyczny, ani kiczowaty, właściwie ładny, ale przesadny, chociaż ta przesada jest bardzo dyskretna, więc czemu nie… Przypuszczam, że rozmówcy nie patrzą Panu w oczy, kiedy ma Pan go na sobie. I chyba dążenie do takiej wieloznaczności jest charakterystyczne dla mężczyzn zainteresowanych modą.

Co innego wzory krawatów „niepoważne” w znaczeniu „śmiałe”. Czasami lubię sprawdzić jak blisko można zbliżyć się do granicy kiczu. Chyba najlepszym przykładem tego typu dodatków jest krawat Hermesa, którego zdjęcie załączam. Sam nie wiem czemu, ale kojarzy mi się z Warszawą czasów Leopolda Tyrmanda i dlatego lubię go zakładać na koncerty jazzowe.

Tak, to lew stojący na koronie. Od razu skojarzyło mi się z UK, ale krawat produkcji szwedzkiej, więc to prędzej nieco bardziej północne lwy ;)

A na tym granatowym w środku są jakieś… kroczące na dwóch łapach lwy?

Przerażające znalezisko. I mają tego więcej: http://www.tiestore.com/ties/the-scream-ties-neckties-RM-133410.html

Prawda, jest to bardziej letni krawat ale tak go lubię, że czasem nie mogę się oprzeć pokusie:)

Chochlik. Ten post miał być adresowany do Pana Łukasza Łozińskiego pod moim poprzednim komentarzem.

Podobno ludziom o aparycji modela jest znacznie łatwiej w życiu. Nie oszukujmy się, ale elegancki płaszcz dwurzędowy tzw. dyplomatka wygląda efektownie na wysokim i szczupłym mężczyźnie, a nie na krępym, niskim jegomościu. Mam doskonały przykład w swojej rodzinie- jestem szczupłym facetem dość słusznego wzrostu (182-183 cm) o szczupłej sylwetce , zaś mój rodzony brat ma „misiowatą sylwetkę” przy wzroście około 165 cm. Szukaliśmy dla Niego odpowiedniego płaszcza, jednak szybko okazało się, że w rachubę wchodzą tylko bosmanki lub krótkie płaszcze jednorzędowe, albo w porywach tzw. płaszcze 3/4 ( do kolan). Dyplomatki ” leżały” na nim tragicznie, niczym worek po kartoflach, zaś na mnie doskonale.