Akurat oglądałem ten film ostatnio i faktycznie cytat zapada w pamięć. „Ty idziesz do swojej szafy i wyciągasz…na przykład ten niebieski, grudkowaty sweter, bo chcesz przekazać światu, że jesteś zbyt poważną osobą, by zwracać uwagę na to,co na siebie zakładasz. Lecz nie wiesz, że ten sweter nie jest po prostu niebieski. Ani turkusowy, ani lazurowy.Można by rzecz, że jest modry. Ponadto, żyjesz sobie słodko z niewiedzą, że w 2000 r. Oscar de la Renta stworzył kolekcję modrych sukni. Później był Yves Saint-Laurent z modrymi, wojskowymi kurtkami. Następnie modry zagościł w kolekcjach 8 projektantów. Kolor ten przeniknął przez domy towarowe. Nagromadził się w jakimś dramatycznym zakątku, a ty wyłowiłaś go z kosza wyprzedaży. Jednakże, ten kolor symbolizuje miliony dolarów i dużo miejsc pracy. Zabawne, że twoim zdaniem dokonałaś wyboru, który wyłącza cię z branży mody, kiedy prawda jest taka, że nosisz sweter wybrany dla ciebie przez ludzi z tego pomieszczenia…”

Bardzo ciekawe spostrzeżenie. Gdzieś kiedyś czytałem, że przyjęte było pokazać 0.5 cm mankietu koszuli zapinanego na guzik i 1 cm na spinki. O "szerokości grubości papierosa" nie słyszałem :)

Co do sylwetki de la Renty. Wydaję mi się, że ma proporcjonalną długość rąk do całej sylwetki.

Też mnie to bardzo zastanawia i nie znam odpowiedzi na to pytanie. Gdzieś wyczytałem, że w dawnych latach rękaw koszuli niekoniecznie musiał wystawać (uważano to za zbyt fancy) – źródła nie pamiętam. Proszę jednak zwrócić uwagę, że rękaw w marynarkach de la Renty nie jest zbyt długi. Może lubił krótszy rękaw w koszuli? Trudno rozstrzygnąć dlaczego. Możemy być pewni, że był to świadomy wybór. De la Renta był szczególarzem jeśli chodzi o swój ubiór. Czytałem, że w lata 50 nosił często czerwony goździk w butonierce. Szył w Madrycie u krawca Luisa Lopeza.