Tak.

Nie więcej niż 200 zł. Nie wiem gdzie można przymierzyć w Warszawie. Należy bezpośrednio kontaktować się z producentem polkap.pl

Można także odwiedzić p. Cieszkowską na Targowej w Warszawie, która ma w ofercie kapelusze własnej produkcji.

Fajnie, wolę czytać bloga normalnego, pracującego i posiadającego jakieś męskie pasje gościa, który po prostu zwraca uwagę na to, co nosi, niż blog kogoś, kto cały swój wolny czas poświęca tylko szmatkom i strojeniu się.

Co do ilościowej ubogości środków to myślę, że nie jest tak źle. Mężczyźnie nikt nie ma za złe powtórzenia garnituru, czy całego zestawu co kilka-kilkanaście dni. Poza tym pozostając przy krawiectwie miarowym, zaopatrujesz się w ubrania, które służą przez lata i raczej nie wyjdą z mody, a to po 3-4 latach pozwoli już pewnie na posiadanie całkiem zasobnej szafy, z której na każdą okazję można wybrać coś bezpretensjonalnego.

Chciałbym sprostować że już nie uważam, ani nie aspiruje do bycia dandysem. Jestem po prostu mężczyzną zainteresowanym znacznie ponad przeciętną eleganckim ubiorem, jego kontekstem i historią. Dandyzm wymaga nieskończonych wydatków na ubrania, niezwykle zasobnej kieszeni oraz wynika z nudy z braku zajęcia/pracy. Żaden z tych trzech elementów do mnie nie pasuje. Mam skończone wydatki, nie jestem bogaty z domu i muszę pracować aby godnie żyć. Na dandyzm nie mam szans. A nawet jeśli, to ja godzinami nie siedzę przed lustrem poprawiając węzeł krawata. 10-15 minut dziennie na dobranie zestawu to i tak świat i ludzie. Choć nie ukrywam, że próbuję się zmobilizować do dłuższych sesji bo to dobre ćwiczenia. Nie mówi się o tym, ale żeby stworzyć swój własny styl trzeba eksperymentować, ćwiczyć i szukać. Nie tylko zawierzać własnemu instynktowi. Ograniczeniem jest brak wielu akcesoriów w pożądanych barwach. Dzięki blogowi i uwagom czytelników nie spoczywam na laurach i pracuje na rozwojem własnego stylu. To mój cel. Można się wiele razy pomylić, wspomniany szalik idzie dla biednych.

Zaprezentowany zestaw podobny kolorystycznie jest tylko w płaszczy i kapeluszu. Spodnie, buty i szal tworzą odrębną klamrę kompozycyjną co stanowi rownowagę dla jasnych elementów. Tego mi zabrakło u szarmanta. Może po prostu inne spodnie dałyby lepszy efekt.

I naprawdę chciałbym dowiedzieć się, jaka jest Twoja opina na temat "charakteru" twarzy, poza jej kontrastem, wyrażonego m.in. w rysach.

Jestes tak samo anonimowy jak ja. Kazdy jest tu anonimowy oprocz tych, ktorzy podpisuja sie imieniem i nazwiskiem. Uwazam, ze pewne ksiazki reprezentuja wiedze i nie mozna ich odrzucac tylko dlatego, ze ma sie o sobie mniemanie geniusza.

Pozwole sobie podlinkowac zdjecie nadmienionego Lino Ieluzzi w podobnym kolorystycznie zestawieniu. Przy takiej karnacji Ieluzzi moze dowolnie operowac kolorami.

http://images.thesartorialist.com/photos/22811Lin…

Mala sugestia dla autora. Byc moze taki blekitny szaliczek jak u Lino dalby troche wiecej wyrazu ubraniu jak i przyciagnalby uwage do twarzy nie bedac z nia w zbyt duzym kontrascie jak mialoby to miejsce w przypadku bardzo ciemnego szala.