Komentarze do: Polskie ikony stylu II: Andrzej Łapicki – siła prostoty

Autor: Iwona Żuk

Iwona Żuk — Sat, 27 Jan 2018 07:18:00 +0000

W odpowiedzi do Roman Zaczkiewicz. Pięknie powiedziane!

Autor: Iwona Żuk

Iwona Żuk — Mon, 16 May 2016 22:01:00 +0000

Absolutnie się ie zgodzę z „brakowało im dobrych materiałów”. Być może w pierwszych latach powojennych – tak. Ale potem były materiały przepiekne, szlachetne. Piekne wełny, nawet jedwabie w cenach niespecjalnie wygórowanych (jak teraz). Jeszcze później mieszanki. Oraz tzw „zerówka” – nie wiem co to był za surowiec, ale wychodziły z tego dość ciekawe ubrania codzienne i nieźle się nosiło

Autor: Łukasz Łoziński

Łukasz Łoziński — Tue, 08 Sep 2015 17:56:00 +0000

W odpowiedzi do Filip Fotomajczyk.

Dzięki za sugestię, takie uwagi są bardzo mile widziane, chociaż… ja do Wodeckiego nie jestem przekonany. Owszem, poniżej pewnego poziomu nie schodzi, ale jak dla mnie za wiele w jego ubiorze nonszalancji. Lekko za duża marynara na t-shirt, porozpinany kołnierzyk do smokingu… nie miałbym się chyba o czym rozpisywać.

Autor: Filip Fotomajczyk

Filip Fotomajczyk — Sun, 30 Aug 2015 17:02:00 +0000

Czy rozważał Pan artykuł o Zbigniewie Wodeckim? Bez wątpienia, jeśli chodzi o ikony stylu i klasycznej męskiej elegancji, nie ma on sobie równych na polskiej scenie muzycznej. A może się mylę? Pozdrawiam

Autor: Blog Ozonee

Blog Ozonee — Thu, 11 Jun 2015 09:23:00 +0000

Świetny wpis, gratulacje za ogrom pracy wnikliwość analizy, ukłon w stronę wielkiego aktora, ale i prawdziwego dżentelmena, jakim był Andrzej Łapicki. Ha, widzę, że Twojemu bacznemu oku nie ujdzie nawet wpadka z krawatem :) W ogóle super, że wspominasz o tych mniej oczywistych ikonach stylu – bo pierwsze skojarzenie (jak sam mówisz) to właśnie Cybulski. Napisałem kilka słów i o nim na blogu. Zapraszam do lektury (wpis „Filmowe ikony męskiej mody”). Pozdrawiam!

Autor: Monika

Monika — Fri, 17 Apr 2015 07:50:00 +0000

Moja mama opowiadała, że kiedyś spotkała Andrzeja Łapickiego w pociągu. Choć nie była nigdy znawczynią mody ani nawet nie interesowała się szczególnie tym tematem, wspomina do dziś, że sposób, w jaki był ubrany Łapicki zrobił na niej ogromne wrażenie. Był w zwykłym garniturze, ale – jak to określiła – jak on znakomicie na nim leżał!

Autor: Roman Zaczkiewicz

Roman Zaczkiewicz — Thu, 16 Apr 2015 10:45:00 +0000

W odpowiedzi do Jurek. Obie wersje są ok. Brooks jako pierwszy zaproponował paski biegnące od prawej do lewej. Tradycyjne biegną od lewej do prawej i jedynie w UK trzeba z nimi uważać. Krawat może być w paski, ale może też być w herby.

Autor: Jurek

Jurek — Wed, 15 Apr 2015 17:51:00 +0000

W odpowiedzi do Roman Zaczkiewicz. Dziękuję za poradę. Też obstawiałem zestaw koordynowany. Mam pewne wątpliwości w kwestii krawatu. Czy taki krawat powinien być w paski? Jeśli tak to jakie? Czy paski na krawacie powinny układać się od lewej górnej do prawej dolnej czy na odwrót, może nie ma to znaczenia? Kiedyś czytałem na Pańskim blogu że w Stanach jest inaczej niż w UK ale nie pamiętam z czego to wynika a nie chciałbym popełnić krawatowego faux-pas. Proszę o podpowiedź w tej kwestii.

Autor: Roman Zaczkiewicz

Roman Zaczkiewicz — Wed, 15 Apr 2015 13:58:00 +0000

W odpowiedzi do Jurek. Zestaw koordynowany (granatowa marynarka, szare spodnie) z klubowym krawatem i błękitną koszulą typu button down. To będzie bardzo w stylu ivy league.

Autor: Jurek

Jurek — Wed, 15 Apr 2015 10:11:00 +0000

Panie Romanie – Co polecił by Pan założyć młodemu pracownikowi naukowemu w stopniu doktora, na wyjazd na konferencję naukową do Stanów? Garnitur czy może zestaw koordynowany byłby tu bardziej na miejscu?