Komentarze do: Rola ubioru w debacie politycznej

Autor: Maciek

Maciek — Sat, 23 May 2015 16:34:00 +0000

W odpowiedzi do Rollin. ... Orly są białe i nie czekoladowe ;)

Autor: Piotr

Piotr — Thu, 21 May 2015 13:32:00 +0000

Ciekawe, że śp. Lech Kaczyński ma słabą marynarkę. Podobno szył u Wiśniewskiego.

Autor: Rollin

Rollin — Thu, 21 May 2015 10:21:00 +0000

„Choć Kwaśniewski jedynie zbliżał się do doskonałości, i tak wyglądał lepiej niż Andrzej Duda, który stawia na zestawy maksymalnie bezpieczne”. I jako polityk mainstreamowy Duda podejmuje dobre decyzje. Kiedy Nigel Farage ma świetne, fantazyjne zestawy dandysa, to wpisuje się właśnie w margines brytyjskiego życia publicznego, swoim ubiorem kontestuje status quo. To samo można powiedzieć o karmazynowej korwince bądź o różnych wcieleniach Palikota: czy to z czasów Platformy, kiedy był jednym z najlepiej ubranych Polaków i jego oryginalny styl korespondował z kontrowersyjnymi zachowaniami; wciąż, z takim ubiorem mógł pozostawać jedynie na marginesie partii i gdyby zachował ten styl, nie miałby szans na wysokie stanowiska; czy to z czasów Ruchu Palikota, gdy przywdział socjalistyczne barwy i w miejsce fantazyjnych poszetek pojawiły się rozpięte koszule pod którymi widać było biały t-shirt — zwrócił się w stronę biedoty, więc zaczął zachowywać się jak ona. Kwaśniewski dzisiaj w takim stroju nie zostałbym prezydentem, w tamtym czasie pewnie ludziom się to kojarzyło właśnie ze Stanami: najpierw ciemnoniebieska koszula button-down, potem koszula z kontrastującym białym kołnierzykiem. W rzeczy samej, Ivy League albo Wall Street, a nie prezydentura. Ktoś, kto pretenduje do takiego stanowiska, na debatę winien ubierać się bardzo zachowawczo: granatowe bądź ciemnoszare garnitury, granatowe, bordowe bądź szare granaty w drobną fakturę, białe bądź błękitne gładkie koszule (ewentualnie w pasek), poszetka ułożona po prezydencku i to wszystko. Pokazała to zresztą debata z pierwszej tury: najlepiej wyglądali Kowalski, Palikot (ten dobrał zbyt wąski w stosunku do klap marynarki krawat) i Duda. Jeśliby mu wytaliować garnitur, Jacek Wilk, by do nich dołączył. Dopiero na mniej oficjalne okazje można poszaleć, aczkolwiek nie sądzę, by społeczeństwo chciało polityka dandysa, raczej człowieka zachowawczego (w imię zasady „orły są szare, papugi kolorowe”).

Autor: pawellb

pawellb — Wed, 20 May 2015 16:51:00 +0000

Ubiór, makijaż, ton głosu, temperatura w studio telewizyjnym… Tak naród wybiera swojego wodza. Demokracja jest głupia, po prostu.

Dziękuję za wpis, bardzo ciekawa i wartościowa analiza :).

Autor: bczyn

bczyn — Wed, 20 May 2015 14:58:00 +0000

Bardzo dobry tekst, jak i sam pomysł na taką analizę.

Autor: Bartosz U.

Bartosz U. — Wed, 20 May 2015 13:05:00 +0000

W odpowiedzi do Olgierd Rudak. Oglądałem film dokumentalny o tej debacie. Wystąpiła tu także kwestia makijażu - JFK nie zrobił sobie make-upu u telewizyjnych charakteryzatorek, Nixon wzorem rywala postąpił tak samo, jednak Kennedy'iemu za kulisami, z dala od spojrzenia przeciwników, jego sztab zrobił makijaż. Przez co kandydat Demokratów wizualnie wypadł lepiej, co na pewno wpłynęło na jego późniejsze zwycięstwo. :)

Autor: Bartosz

Bartosz — Wed, 20 May 2015 13:01:00 +0000

Autor: Olgierd Rudak

Olgierd Rudak — Wed, 20 May 2015 11:50:00 +0000

Jeśli chodzi o debatę JFK-Nixon, to warto przypomnieć inny element rozgrywki, który ponoć odegrał nawet większą rolę — bitwę o klimatyzację.

Nixon był zimnolubny, natomiast Kennedy wręcz przeciwnie, zatem opanowawszy pokrętło ustawiania temperatury w studiu ludzie JFK mogli ustawić temperaturę w taki sposób, że ich kandydat czuł się jak ryba w wodzie — zaś wiceprezydent pływał… Ponoć rozdrażnienie Niksona było widać na ekranach telewizorów, co zostało wychwycone przez publikę.