Panowie, nawet przed wojną nikt nie jechał z Warszawy do Milanówka i z powrotem, żeby się przebrać na popijawę ad hoc w Ziemiańskiej. Co innego wizyta z panią na dansingu…

NA zakończenie – w Słonym byłem … z ekipą ze Stowarzyszenia jadłem i piłem … ;)

Ad. 2 Fakt, zgadzam się, wytrawność i złożoność, które wprost nie zależą od zawartości alkoholu mogą maskować, albo przeciwnie, wyciagać alkohol. Mnie udaje się w ślepych testach uszeregować whisky pod względem zawartości alkoholu, a wina już np. nie (mimo, że znam się na nim lepiej…). W moim przypadku zasada – większa zawartość alkoholu = wskazanie na dodanie odrobiny wody – działa. Zgadzam się też, że to kwestia osobnicza.

Ad. 3 Zgoda – dodałbym tylko "myślących", czyli takich, którzy się nią nie upodlą. Jest dla ludzi i daje sporo przyjemności, oczywiście pod warunkiem, że jest przyzwoita – czerwonemu i czarnemu "Johnny'emu", Chivasom itd. mówię stanowcze nie :-)

Ad. 4 W takim razie źle zinterpretowałem. Co do złożoności procesu – odkładając na bok spór o to, który bardziej złożony, to proces tłoczenia, maceracji (i towarzyszącemu jej doborowi temperatury, długości maceracji itd.) też nie jest taki prosty. Tutaj w zasadzie trzeba się nastarać dokładnie tak samo jak produkując dobre wino. Co do oceny jakości koniaku, to jest trochę po francusku – etykieta kosztuje, a nie zawsze jakość idzie z nią w parze.

Swoją drogą ciekaw jestem co Pan sądzi o takich ciekawych trunkach jak Armaniaki, oraz Marc de Bourgogne.

Pozdrawiam

To jest tzw. "oczywista oczywistość", gdyby blog Zakiego nie był poszukujący i czasami kontrowersyjny to nie byłby interesujący. Tymczasem chyba jest, bo sam fakt, że sporo osób poświęca czas na komentarze i polemikę o tym świadczy.

Przejrzałem pańskiego bloga i sporo zestawów, które Pan pokazuje przy okazji pisania o alkoholach mi się podoba – pewnie przez podobieństwo do tego jak sam dobieram zestawy.

Chyba zostałem nie do końca dobrze zrozumiany. To nie jest krytyka stylu. Twoją dwurzędówkę oceniłem przy okazji Twoich poprzednich wpisów b.wysoko i zdania nie zmieniam. Ja po prostu na whisky wieczorem wybrałbym ciemniejszy garnitur. Prawdą jest też, że styl p.Tomasza jest trochę podobny do mojego, a jak wiadomo, tak jesteśmy uwarunkowani, że lubimy podobnych do siebie (zazwyczaj). W doborze dodatków też mam mniej odwagi niż Ty i zostaję raczej przy zachowawczych tonacjach i zestawieniach :-)

Zasady zasadami, ale fakt, że jak człowiek pracujący do 17-tej, 18-tej, zdecyduje że pojedzie do domu, przebierze się i przyjedzie na whisky o 20-tej, to pewnie już nie przyjedzie, bo zmęczenie z całego dnia go powali…

A "elitarność" tutaj jest nieodłącznym elementem, ale wynikającym z posiadania pewnej specjalistycznej, często trudno dostępnej wiedzy. Pić pewien rodzaj alkoholu można na poziomie zwykłego, nieświadomego konsumenta, można też uczynić z tego sztukę. Chyba każdy z nas ma jakieś hobby albo pasje zawodowe – to nic innego jak uczynienie z rzeczy codziennych dla innych pewnego rodzaju sztuki.

Nie powinny dziwić porównania do "wódy na myszach", skoro Polak na co dzień spotyka się z alkoholami rektyfikowanymi. Dlatego w Polsce nigdy nie będzie kultury picia whiskey, bo po co przepłacać za bimber?

A stwierdzenie "Nie każdy to potrafi, ale nikt nie powiedział, że whisky jest dla każdego." Jest argumentem dla mojego akapitu powyżej, ze trzeba sobie, mówiąc kolokwialnie, "nieźle wkręcić", że to naprawdę smakuje. Ja na przykład nigdy się nie przekonam, że picie gorszego i droższego alkoholu jest lepsze.

Zgadzam się. Po analizie zdjęć i uwag czytelników uważam że kołnierzyk włoski byłby dla mnie lepszy. Ten optycznie z wysoko skrojoną kamizelką wygląda ciężkawo.

Do tego zestawu doskonale także pasuje koszula różowa! Oczywiście z innym krawatem i poszetką.

Dzięki za komentarz dot. alkoholi !

1. Thx! Uważam, że koniakówka to najlepszy kieliszek do picia alkoholi starzonych. Niestety jest niewygodna w transporcie, bardzo łatwo się zbija i zajmuje dużo miejsca więc nadaje się raczej do kameralnych zastosowań.

2. Nie zgadzam się. Pijesz jak lubisz. Ja np. bardzo często nie dodaję wody. Każdy ma inne kubki smakowe i inne obłożenie języka nalotem. Oprócz tego alkohol w whisky potrafi być bardzo dobrze ukryty. W 'teście na ślepo' można spokojnie skomponować zestaw whisky, których nie będziesz w stanie ułożyć rosnąco lub malejąco pod względem zawartości alkoholu na podstawie samej analizy sensorycznej. W takim układzie posługiwanie się kryterium alkoholowości przy dodawaniu wody traci sens.

3. I bardzo dobrze, bo whisky jest dla wszystkich.

4. Pomijając fakt, że nie mówiłem nic o elitarności jestem ciekaw po czym to wnosisz. Etapy produkcji whisky i ogólnie brandy są bardzo zbliżone poza tym, że winogrona trzeba tylko wycisnąć, a jęczmień trzeba słodować i suszyć, a dopiero później zmielić. Później dla obu trunków mamy fermentację, destylację alembikową i leżakowanie w beczkach. Warto też dodać, że transparentność systemu oznaczeń wieku jest dużo wyższa dla whisky i pozwala na łatwiejszą ocenę jakości. Bardzo lubię koniak, ale nie uważam, żeby był szlachetniejszym trunkiem od whisky. A czy 150 lat temu był? Mamy 2012.