,,ze wpisem'' ? A nie powinno być ,, z wpisem'' panie filologu?

Touché :)

Mr. Młody. Napisałeś, że "… Krótkie spodnie to jest prawie ostatni etap ściągania z siebie kolejnych warstw ubrań." Święta racja, bo ostatnim etapem dla eleganta jest ściągnięcie z siebie jedwabnych bokserek. :)

Karol. Trafiłeś w samo sedno sprawy. Wbrew pozorom klasyczna elegancja nigdy nie była , a i zapewne nie będzie zamkniętym rozdziałem. Klasyka jest dla ludzi, a nie vice versa.

Wolę spodnie długie ze względów estetycznych. Natomiast uczciwie trzeba przyznać, że w przeważającej większości przypadków (w Polsce szczególnie) chłodniej będzie w spodniach krótkich. Fani klasyki mogą nad tym ubolewać, ale nie można siebie oszukiwać tylko dlatego, że wolimy coś ze względów estetycznych. Tak jak wspaniałe buty na skórzanej podeszwie nie są tak wygodne jak porządne adidasy na gumie, tak samo długie spodnie nie chronią przed ciepłem lepiej niż krótkie. Analogicznie marynarka zawsze krępuje ruchy bardziej niż inne nakrycia wierzchnie, choćby nie wiadomo jak była uszyta. To jest zresztą sensowne. Anglicy celowo skonstruowali marynarki tak, żeby trudniej było podnosić ręce do góry – wszak to naród, który się nigdy nie poddaje.

Racja! "Nigdy nie mówi nigdy". :)

A ja mam wrażenie, że był to sartorialny eksperyment, inteligenta modowa prowokacja z dystansem do siebie w wykonaniu Szarmanta, która z jednej strony pokazuje (wbrew opiniom niektórych), że jest otwarty na alternatywne propozycje (i sztywno się nie zamyka na otoczenie). A z drugiej jest świadom tego, że na obrzeżach klasycznej mody męskiej pojawiały się krótkie spodnie.
Z dotychczasowej historii bloga wnioskuję, że, pomijając kontekst społeczny i całą dyskusję o obciętych spodniach, Szarmant prędzej zdjąłby marynarkę i podwinął rękawy, lub ubrał krótki rękaw, niż zrezygnował z długich spodni. Krótszy rękaw i lniane spodnie spełniają funkcje do 40 stopni, a tego progu jeszcze nie przekroczyliśmy. Krótkie spodnie to jest prawie ostatni etap ściągania z siebie kolejnych warstw ubrań.

Jak nie krawat, to zawsze zostaje mucha, albo plastron. Z tym, że ten drugi będzie wymagał żakietu, którego ogon trochę przeszkadza przy przerzucaniu drewna.

Jedwabny szczególnie :) Na cieplejsze dni (o ile chcemy wybrać jakieś wiązadło pod szyję) można poeksperymentować z lnianym fularem. W końcu Szarmant może wybierać między rozmaitymi materiałami.
Jak będzie bardzo gorąco, to rzecz jasna lepiej w ogóle zrezygnować, ale jeśli już chcemy zdobić szyję…