Odnośnie pochodzenia etymologicznego nazwy Fresco myślę że wskazówkę daje włoskie określenie al fresco – „na świeżym (powietrzu)”, czyli Fresco byłoby tkaniną przeznaczoną do noszenia na zewnątrz. Być może się mylę, a moje tłumaczenie jest naiwne, ale w sumie układa się w pasującą całość.

Pozdrawiam

"Macaroni też miał na początku "zajawkę", że jego styl to trzy guziki zaprasowane na dwa, a i tak skończył na "zwyczajnym" z dwoma guzikami".

Nie mam ani jednego garnituru na dwa guziki.

Mam jedną, może nieco zabawną uwagę – eksperymentujesz z różnymi typami garniturów. A to dwurzędowy, a to paddok, a mam wrażenie, że w swojej kolekcji nie masz podstawy – czyli jednorzędowca na dwa guziki. Przy Twojej budowie ciała to byłaby najlepsza opcja. Macaroni też miał na początku "zajawkę", że jego styl to trzy guziki zaprasowane na dwa, a i tak skończył na "zwyczajnym" z dwoma guzikami. Wiem, że szycie na miarę skłania do eksperymentów, ale myślę, że szczególnie na początku powinno się obstalować coś, co za wstrętne słowo w świecie dandysów, "zwyczajnego".

Jeśli chodzi o ten zestaw – trochę bym marynarkę zrobił mniej wciętą, bo jesteś zbyt opięty. Niemniej – po koszmarnych stylizacjach z początku istnienia bloga (wybacz szczerość), jest coraz lepiej.

Pozdrawiam,
MM

Wojciech, jesteś tego pewien? Często oglądasz swoje plecy? Nie piszę złośliwie chodzi tylko o to, że rękawy są tak skonstruowane że wystarczy stanąć w nienaturalnej (innej niż ta na którą były skrojone) pozycji i zaczynają się z przodu lub z tyłu fałdować.

Pozdrawiam

Popieram Twoje podejście do stylu i mody. Uważam również, że różnorodność nie jest błędem, o ile tworzymy własny styl obejmujący różne sytuację życiowe i miejsca w jakich się pojawiamy.

Rzeczy szyte na miarę, z dobrych jakościowo tkanin, służą dłużej niż pół roku. Istnieją niezależnie od zmieniającej się w tym cyklu mody.

Styl to m.in. konsekwencja we własnych wyborach. Robisz to od początku istnienia tego bloga. To, że czasami efekty bywają odmienne od oczekiwanych to inna sprawa. Jak długo jest postęp we własnej wiedzy i praktycznym doświadczeniu, to dobrze.

Według mnie dokonałeś bardzo ciekawej rekonstrukcji, jednak nie fasonu, a zasad konstruowania letniego ubioru w klasycznym stylu. To są te wszystkie tkaniny, podszewki, pólpodszewki, wypełnienia.
Próba zrozumienia, w jaki sposób do całkiem niedawna, bez względu na porę roku – garnitur, zestaw koordynowany był podstawowym strojem prawie każdego mężczyzny w naszym kręgu kulturowym.
Wybór stylistyki zestawu zależał od kontekstu, a nie pogody.

Tak trzymaj.

pozdrowienia
Vislav
My recent post cotton club

Kolor może mieć znaczenie, jednak nie wiodące. Zwróć uwagę na to, że wiele strojów nomadów (m.in. Beduini) jest w ciemnej tonacji. Ponadto Apparel Arts – Summer palette odwołując się do klasyki, a nie jakiś tam koczowników.

Podstawą jest konstrukcja całego stroju, przewiewność poszczególnych warstw, dopasowanie. Wszystkie te istotne elementy wpływające na sens tej sentencji: nie ma złej pogody, jest tylko źle dobrane ubranie.

Dość często napotykam stwierdzenia, że na marynarkę: latem jest za ciepło, zimą za zimno, a jesienią deszcz pada.

Niezależnie – letnia tkanina z jakiej został uszyty garnitur nie była specjalnie farbowana dla potrzeb Zakiego, a pochodziła z typowej oferty. Trudno podejrzewać tradycyjnego producenta o jakieś eksperymenty i fanaberie w tym zakresie.

Co dopasowania marynarki, a według mnie również spodni – masz rację.

pozdr.Vslv
My recent post cotton club