Witam na blogu wśród "swoich" :)

kojarzy sie nie oznacza znaku rownosci. niezaleznie od krawata, deklaracja inspirowaniem sie preppy look jest rownoznaczna ze zwrotem w strone casualu i smart casualu.

No właśnie, pozowanie jest słabą stroną Szarmanta.
Pozuje niestety mało "męsko" i przez to wydaje się, że jego bespokowe i przygotowane na miarę ubrania leżą nie przekonująco… Brak jest w tych pozach pewności i czegoś co pokazuje, że Sz świetnie czuje się w tych ubraniach.
Ciekawe jest to, że to chyba nie tylko kwestia zdjęć, widziałem Sz na żywo na pokazie O.Jacobsona 6.X i też jakoś "sztywno" wyglądał w swoim niebieskim garniturze. Nie widać było, niestety, efektu świetnej prezencji w ciuchu na miarę. Choć towarzyszkę miał bardzo, bardzo ;-)

O, przepraszam – napisałem "lekko dystyngowany", a nie "dostojny". To pierwsze może być całkiem pozytywną odmianą od ogółu. Dostojeństwo zaś to chyba nie to, co większość z nas chciałaby oglądać.

To nie ubrania są dystyngowane, tylko całość (wraz z nosicielem) ma taki delikatny sznyt. Tak jak czyste (new) preppy ma nadmiar plastikowego luzu i wręcz olewactwa (nie lubię pełnego stylu preppy), tak znany wszystkim Szarmant wydaje się, przynajmniej mnie, osobnikiem nieco bardziej wycofanym i kontemplacyjnym :-) Bycie pedantem nie ma tu akurat wiele do rzeczy :-)

Wpis o butach w przygotowaniu. To są saddle shoes.

Pozory mogą mylić. Moje ciuchy bespoke rzucam często w kąt po przyjściu do domu, a do pedantów bym się pod żadnym pozorem nie zaliczył. Tym bardziej zaskakuje, że moje ubrania są postrzegane jako "dostojne" i "dystyngowane".

O tym nie pomyślałem, że każual = żul ;)

Nie rezygnuję z krawata, więc każualu nie będzie.

Obecnie krawat i koszula z krótkim rekawem wraz obowiązkowymi "krasnalami" (buty z wywiniętym do góry szpicem") kojarzą się mi mimowolenie z wyjątkowo nachalnymi akwizytorami i przedstawicielami handlowymi, którzy molestują nas "rewelacyjnymi promocjami" na parkingu przed hipermarketem. Zaznaczam, że naprawdę szanuję pracę wszelkiej maści akwizytorów i przedstawicieli handlowych, ale cóż na to poradzę, że taki, a nie inny obraz utkwił w mojej pamięci.

Myślę, że efekt, o którym piszesz to nie jest sprawa doboru zestawu, w którym tylko koszula mi się nie podoba, ale sposobu w jaki Szarmant nosi swoje ubrania. Jest w tym jakaś nutka pietyzmu i uwagi, a nie luz. Zawsze wygląda to jak dobre ubranie na kimś, kto starannie je odwiesi na wieszak, a nie niestarannie rozłoży się na kanapie. I może tak jest dobrze, jeśli ktoś nie ma wrodzonego luzu, a za to jest lekko "dystyngowany" to nie ma co na siłę tego luzu w sobie poszukiwać. "Sobą trzeba być" :-)

Wg mnie ta marynarka lepiej wygląda w komplecie ze spodniami, a do tego zestawu fajnie byłoby użyć marynarki z moheru albo wełny czesankowej w podobnym kolorze. Pod rozwagę autora.