chyba niezbyt jasno określiłem, chodziło mi o korporacyjne wymogi w nie-korporacjach. To nie jest jedyny pracodawca w Polsce.

W moim miasteczku w niektórych miejscach wypada mieć garnitur, jednak nie ma żadnej korporacji.

Co do reszty, właśnie tak myślę.

"Korporacyjne wymogi określające precyzyjnie formalny ubiór do pracy, w dzisiejszych czasach występują raczej wyjątkowo rzadko."

Z tym się niestety nie mogę zgodzić. Współpracowałem w swoim życiu z co najmniej kilkunastoma różnymi korporacjami, w zdecydowanej większości amerykańskimi i niemieckimi, i w każdej spotkałem się z pewnego rodzaju dress codem. Może Ci się wydawać, że obecnie reguły się trochę poluźniają, ale tak nie jest. Garnitur, garnitur i jeszcze raz garnitur. Masz natomiast rację co do tego, iż w zdecydowanej większości przypadków jest to tzw. "garnitur na siłę", a zestawy są absolutnie bezbarwne i pozbawione jakichkolwiek elementów oryginalności i indywidualności.

To nie miała być cięta i błyskotliwa riposta, a jedynie odpowiedź na treść Twojej wypowiedzi. Ton mojej wypowiedzi nie miał być również w założeniu "mentorski". Pamiętaj, że słowo czytane czasami rządzi się trochę odmiennymi zasadami. Ciężko ocenić jego inne części składowe, aniżeli sam kontekst. Poza tym widać, że mnie niewystarczająco dokładnie czytałeś – nie noszę garnituru poza pracą, na co dzień wybieram raczej zestawy koordynowane i jeszcze nikt nie posądził mnie o śmieszność. Strój taki może wyglądać śmiesznie na 20-latku tylko wtedy kiedy jest kupowany według porad udzielanych w centrach handlowych według porad ekspedientów sklepów.

Chętnie zobaczyłbym Twoje stylizacji a'la "preppy look" lub wykorzystujące jego pewne elementy. Piszę to bez ironii. Jesteś zarejestrowany na forum? Myślę, że wątek CMDNS dużo by zyskał na dobrych stylizacjach w takim stylu.

Na początek trochę arytmetyki:

doba ma 24 godziny: 8 godzin praca, 8 godzin sen i pozostaje 8 godzin, które jak rozumiem ze względu na pracę spędzamy w garniturze i krawacie zapiętym pod szyją.

Urlopy wzorem Japończyków podporządkowujemy pracy. Na dodatek poza pracą, jedzeniem i spaniem nie mamy chęci na nic więcej.

Dla mnie męska elegancja (klasyczna, lub nie) – to jest przynajmniej 16/24.

Niezależnie.

Korporacyjne wymogi określające precyzyjnie formalny ubiór do pracy, w dzisiejszych czasach występują raczej wyjątkowo rzadko.

To raczej nasze wyobrażenia, jak powinien wyglądać rasowy biznesmen są ograniczeniem.

Wizualizowanym zresztą na bespoke.pl

Zgadzam się, jednak pamiętajmy że ta alternatywa jest mało alternatywna dla osób u których w pracy wymaga się jednak odpowiednio formalnego stroju. Rozumiem, że zaproponowane rozwiązanie jest dobre dla osób, które mogą sobie na to pozwolić z racji wykonywanego zawodu, lub w czasie wolnym od pracy? Znam wiele osób, u których prawdziwa kreatywność w doborze stroju ujawnia się dopiero w weekend, kiedy to możemy odwiesić garnitur i krawat do szafy i dać się ponieść emocjom i nastrojowi chwili w wyborze wszystkich elementów stroju. Oczywiście w dni robocze również jest to możliwe, jednak tylko do pewnego stopnia.

Drogi Immune,

styl preppy podałem, jako przykład ciekawego łączenia kolorów, faktur, tkanin i dobrego kroju. Całość po prostu ma styl.

Nie chodzi tutaj o kopiowanie, lub rekonstrukcję wzorów z lat 50-tych, lecz przeciwstawienie matzulemowo-korporacyjnym wzorcom.

Kolego bl, po pierwsze – ja również jestem jeszcze studentem, choć pracującym. Po drugie, nie chodzę w garniturze na co dzień, najwyżej dwa, trzy razy w tygodniu, choć wolę zestawy koordynowane. Po trzecie, w moim przypadku chodzenie w garniturze nie ma żadnego związku ze statusem – po prostu lubię się dobrze ubierać. Po czwarte, na co ma przyjść czas, na noszenie garnituru? Tzn. ile muszę mieć lat by chodzić tak ubranym – 40? Kiedy mam ochotę, zakładam dres i idę biegać, a kiedy mam ochotę być elegancki zakładam smoking i idę do opery. Oprócz tego noszę jeszcze marynarki, polówki, bluzy z kapturem, koszule z krótkim rękawem, swetry, pullovery, kardigany i całą gamę innych ubrań. Jeżeli na podstawie forum stwierdzasz, że jesteśmy uprzedzeni do luźnych i casualowych strojów to masz takie prawo, aczkolwiek w moim przypadku to się nie sprawdza. Staram się jednak, aby każda rzecz którą kupuję, a później zakładam była dobra jakościowa i pasowała do pozostałych rzeczy, które mam w szafie.

Dziękuję i pozdrawiam,

Bartek

P.S. Termin "preppy" jest dla mnie dokładnie tym co na zdjęciach z linków zaprezentował Vislav. Szczerze wątpię, że nosisz się tak na co dzień, choć tego nie napisałeś. Użyłeś jedynie sformułowania "czerpię z tego stylu" co dla mnie osobiście jest stwierdzeniem co najmniej wieloznacznym. Jeżeli wybierzesz sobie jeden konkretny element z żurnalowej stylizacji i wykorzystasz we własnej to już z "preppy" nie ma nic wspólnego.

Pozdrawiam

Witaj BL,

miło mi, pokolenie nie ma znaczenia. Dopisałeś dokładnie to, co sam bym napisał.

Życzę Ci, abyś zawsze był raczej stevem mcqueen’em, niż "farbowanym" księciem karolem – sobie zresztą też.

pozdr.Vslv

Immune – uwierz, tym garniturem manifestujesz swój status równie podobnie. . Manifestujesz go codziennie, jedząc w restauracjach, poruszając się samochodem, zakładając zegarek, pisząc piórem. Nie widzę nic złego w opisanym zestawie (poza tym że sam bym go nie założył). To prawda że poprzez takie podejście hermetyzujecie styl, co kończy się tak, jak na zaprezentowanym na forum zdjęciu spodni kolegi Kset, albo na ucieczce przestraszonych formalnością młodych ludzi.