Nie ma nic lepszego od białej koszuli, ciemnego jednolitego garnituru ze znakomitego materiału ze wspaniale wykończonymi szczegółami (dziurki, guziki, klapy etc.), pięknych czarnych wiedenek i do tego gwoździa programu, krawata sprytnie dobranego do okazji (plus poszetka, spinki itd.). Taki dopracowany zestaw zmiażdży każdego "wesołego" konkurenta, który jak to niektórzy mówią "nie jest nudny".

Nie sposób docenić piękna stroju męskiego i zachwycić się jego głębią bez właśnie zachwytu nad tym punktem wyjścia.

Koszule inne niż białe (ewentualnie delikatnie błękitna, czy delikatna bardzo różowa) to wejście na pstrokaty teren (oczywiście bardzo często pożądany!), podobnie zresztą jak zakładanie (skądinąd cudownych) garniturów we wzory.

Przedkładanie zabawy wzorami i kolorami (nota bene będące charakterystycznej raczej dla kobiecej części mózgu mężczyzny) ponad absolutnie klasyczny zestaw, gdzie tylko krawat jest gwoździem programu, jest porównywalne ze stwierdzeniem, że "tylko rock to prawdziwa muzyka". A Bach i Barber są nudni.

Rock jest urzekający. Tak samo szalone koszule i garnitury. Ale nie mają szans wygrać z totalną klasyką. Tak jak Stairway to heaven nie ma szans wygrać z Nulla in mundo Pax Sincera. Choć i jeden, i drugi kawałek porusza. Tylko że jeden jest ziemski, a drugi anielski.

Oczywiście że tak, tak samo szara marynarka. Jak to mówią? „Szare, nudne/brzydkie i do d…” Wystarczy spojrzeć na ostatnie zdjęcie, wieje nudą na kilometr, można zasnąć, sytuacji nie ratuje nawet ciekawy krawat w tartan.

I po to właśnie dobiera się odpowiednią koszule, buty i dodatki żeby końcowy efekt nudny nie był. Ja uwielbiam np. łączyć szare odd trousers lub garniak z koszulami o intensywnej różowej barwie. Różowa koszula w białe paski, we wzór herringbone, kratkę gingcham itp. itd. Od cholery mam tego.

Szkoda że de la Gardy nosił dwie zakładki na zewnątrz, przy twojej figurze najlepiej pasuje jedna wewnątrz. Brak szlufek i sprzączek mnie nie dziwi, pewnie nie miał skłonności do tycia więc utrzymywał stałą objętość w pasie z czego zdawał sobie sprawę.

Jestem na tak, jeśli właśnie nie mają wspomnianego kolorowego overchecka ;)

Zestaw klubowy to wręcz ubranie sportowe, więc reguły nie są tak sztywne jak w przypadku fraka czy żakietu.

Kratka księcia Wali oczywiście ok.

Jeśli spodnie dobrze leżą, to nie mam nic przeciwko RTW !

Wg mnie tak, ale zależy to też od samej kraty. Jeśli jest drobna i bez jaskrawego overcheck, to zbliżysz się do zestawu klasycznego, jeśli będzie gruba i z kontrastowym overcheckiem to będzie bardziej ekstrawagancko i eklektycznie.

Trafiłeś w niezły dla mnie moment – szare spodnie prince of wales to będzie moje najnowsze zamówienie, które mam nadzieję, złożę w ciągu najbliższych dni. Jeśli w spodniach będę się czuł komfortowo, to poproszę o uszycie do nich marynarki :-)

Ciekawe co na Twoje pytanie odpowie Szarmant, chociaż pamietając artykuł pt. "Zestaw klubowy a'rebours" , to pewnie stwierdzi, że tak :-)

"Pewnie nosil tez szelki na "zabki" " – skomentuje to w sposob nastepujacy: w tym opisanym przez Szarmanta przypadku nie postawilbym funtow przeciwko zlotowkom, za tak bylo.

Oczywiscie jest to moje subiektywne zdanie, ale tak jak pisalem powyzej przy noszonym rozmiarze buta 42 preferuje szerokosc nogawki 22cm, stad tez moja opinia :" Przy rozmiarze buta 43 szerokosc nogawki 21 to nie jest duzo".

Podsumuje tez troche odpowiadajac a rebours: przy rozmiarze buta 43, 42 szerokosc nogawki z 1 z przodu uwazam za zbyt mala.

Czy zatem przy rozmiarze buta 42 to te 21 cm szerokości jest już za duże, czy w sam raz?