Menu Szukaj Odwiedź mój sklep Zack Roman

Muhammad Ali. Siła stylu

Muhammad Ali. Siła stylu

Muhammad Ali to najbardziej niezwykła postać w historii boksu. Był nie tylko czempionem, ale też bezkompromisowym działaczem społecznym. A jego dbałość o wizerunek wyznaczyła nowe standardy wśród sportowców. (Autor: Łukasz Łoziński)

Sława Alego o całe dekady przetrwała jego bokserski upadek i zapewne tak już pozostanie. Wyniszczające porażki z przełomu lat 70. i 80. nie mogą przesłonić całego mnóstwa wcześniejszych sukcesów. Niezwykle trwały i pociągający okazał się też medialny wizerunek Muhammada Alego – zbudowany między innymi za pomocą modnych garniturów. Zarówno na wczesnym etapie kariery, jak i w ostatnich latach nie unikał krawata i muchy.

Ali Houston

Nie można nazwać Alego arbitrem elegancji. Zdarzało mu się nosić rzeczy cokolwiek dziwne (te fatalne krawaty z lat 90.!) albo zwyczajnie niedopasowane. Czasem jednak, ubrany w miarowy garnitur, naprawdę wyglądał jak milion dolarów.

Sukces odniósł wcześnie. Jeszcze zanim Ali (wtedy noszący nazwisko Cassius Clay) rozpoczął profesjonalną karierę, zdobył złoty medal olimpijski wagi półciężkiej w 1960 roku. Pokonał wtedy Polaka, Zbigniewa Pietrzykowskiego. Prędko nadeszły kolejne triumfy – już jako 22-latek, w roku 1964, został mistrzem świata wagi ciężkiej, zwyciężając znacznie bardziej doświadczonego Sonny’ego Listona. Nie był to zwykły łut szczęścia, bo rok później, podczas rewanżu, Ali ponownie pokonał tego rywala. I to nokautem, w pierwszej rundzie.

FILE - In this Feb. 18, 1964, file photo, The Beatles, from left, Paul McCartney, John Lennon, Ringo Starr, and George Harrison, take a fake blow from Cassius Clay, who later changed his name to Muhammad Ali, while visiting the heavyweight contender at his training camp in Miami Beach, Fla. Ali turns 70 on Jan. 17, 2012. (AP Photo/File) ORG XMIT: NY205
1964 – Muhammad Ali bije Beatlesów (AP Photo/File)

Kiedy pojawiał się w prasie (a ta szybko oszalała na jego punkcie), przeważnie miał na sobie albo proste spodenki bokserskie, albo… garnitur z klasycznymi dodatkami. To przywiązanie do konserwatywnego ubioru zapewne wynikało po części z obyczajów panujących w młodości Alego. Na początku lat 60. garnitury wciąż jeszcze należały do ogólnie respektowanej normy. Nosili je nie tylko pracownicy biur, ale też rzemieślnicy, sklepikarze i chłopcy z zespołów rock’n’rollowych – dość wymienić Beatlesów. Ambitny Ali chciał dorównać tym ostatnim pod względem popularności i nosił się podobnie. Ale nie można tu mówić o naśladowaniu Beatlesów, raczej o podążaniu za ogólnoświatową modą.

Ali speaking

Zgodnie z nią nosił marynarki na trzy guziki, dość wysoko zabudowane, z wąskimi klapami i raczej luźną talią. Zdjęcia z tamtego okresu są w większości czarno-białe, ale te nieliczne, które wykonano w kolorze, pozwalają stwierdzić, że Ali preferował garnitury szare i granatowe. Bez ekstrawagancji. Do tego dobierał najczęściej białą koszulę z obszerniejszym kołnierzykiem i wąski krawat w paski. Zgodnie z dominującym wśród młodych stylem, często nosił spodnie mocno zwężające się u dołu.

Ten typ ubioru sprawiał, że Ali nie wyróżniał się przesadnie na tle ludzi z establishmentu. Chciał przecież wejść na salony, być kimś więcej niż tylko „czarnuchem bijącym innego czarnucha”, jak ujął to biograf boksera David Remnick. Jedynie wąski krawat i wąskie nogawki były sygnałem podążania za stylem bardziej młodzieżowym. Wizerunek Alego nie zmienił się radykalnie nawet wtedy, gdy w modzie Zachodu dokonywała się wielka rewolucja. II połowa lat 60. to przecież moment, kiedy młodzi ludzie śmiało eksperymentowali z ubiorem, stawiając na bunt i awangardowe rozwiązania.

Muhammad_Ali_passes_bicycle_in_Volendam
Jasny płaszcz dwurzędowy z wełny to wybór godny dandysa

Muhammad Ali, który był ikoną walki o równość Afroamerykanów, a także symbolem protestu przeciw wojnie w Wietnamie (za odmowę służby w armii odebrano mu tytuł mistrzowski), pozostawał wierny garniturowi. Nie miał nic wspólnego ze stylem hippisów, którzy chcieliby go widzieć po swojej stronie. Czy było to zagranie taktyczne, wynikające z przekonania, że poprawny ubiór nie będzie odciągał uwagi od stanowczych poglądów boksera?

Konserwatyzm ubioru kontrastował z rewolucyjnym stylem, w jakim Muhammad Ali zwyciężał kolejnych przeciwników. Jego sposób walki nadał nową jakość boksowi. Wielu rywali było zniesmaczonych tańcami dookoła ringu, aktorskimi sztuczkami i werbalnymi prowokacjami Alego. Za to dziennikarze i zwykli kibice kupili ten styl od razu. I nie ma się czemu dziwić.

Ali Reagan
Każdy chciał przyłożyć Alemu, nawet Ronald Reagan

Kiedy oglądałem walki Alego (kilka lat temu wypełniały poranną ramówkę jednej z telewizji sportowych), nie mogłem oderwać oczu. Te mecze przeradzały się momentami w cyrkowe wygłupy. Ali ewidentne grał na nerwach przeciwnikom, wykonywał gesty w kierunku publiczności, popisywał się szybkością. Jego zabiegi taktyczne nie przestawały zaskakiwać, jak w chwilach, gdy z głębokiej defensywy (wręcz tchórzliwej, zdawałoby się) wychodził do błyskawicznych kontrataków. Dzisiaj każdy mecz bokserski przedstawia się w mediach jako fenomenalny spektakl, ale jest to przeważnie czcza gadanina w porównaniu z tym, co wyprawiał Ali.

Ali navy
Specyficzny styl lat 70.

Może wobec tego przeceniam znaczenie ubioru w przypadku zawodnika tak bardzo skoncentrowanego na wygrywaniu kolejnych walk? Sam przecież miał powiedzieć: „Nie jestem żadną ikoną stylu. Noszę zawsze to samo – ciemne garnitury. Nie wiem nawet, skąd je biorę”. Wolne żarty. Brał je na przykład z Savile Row, a przymiarki udokumentowano na kliszy fotograficznej. W 1966 roku reporter „Sterna” towarzyszył czempionowi podczas wizyty w zakładzie Harry’ego Helmana (ubierającym między innymi księcia Edynburga Filipa). Dla Alego, chłopaka ze społecznych nizin z Kentucky, było to zapewne pierwsze ubranie miarowe. „Zamówię sześć garniturów, w różnych kolorach. Jestem teraz gentlemanem i muszę wyglądać na gentlemana” – powiedział kilka dni wcześniej reporterowi „Life”, pytając go, gdzie w Londynie warto szyć.

Ali bespoke
1966 – Ali na Savile Row – sesja dla “Sterna”

Muhammad Ali wcielił się jeszcze bardziej w rolę londyńskiego gentlemana podczas sesji w strollerze. Ten archaiczny ubiór został uzupełniony całym wachlarzem stosownych dodatków – białym goździkiem, parasolem, melonikiem, butami na guziki. Takiego dandyzmu nie spodziewałbym się po bokserze. I pewnie o zaskoczenie tu chodziło. Ali wcześnie wpadł na coś, do czego Mike Tyson doszedł dopiero po latach – mistrz świata wagi ciężkiej nie musi pozować na bestię.

26th May 1963: American Heavyweight boxer, Cassius Clay (later Muhammad Ali), in New York, dressed like a city gent in a suit and a bowler hat and carrying an umbrella. (Photo by Express/Express/Getty Images)
(Photo by Express/Express/Getty Images)

Zresztą pomińmy sesję w strollerze, nawet bardziej niepozorne zdjęcia Alego zdradzają, jaką wagę przywiązywał do ubioru. Na jednej z fotografii widzimy młodego zawodnika w mackintoshu w kratę, dobranym do garnituru w zbliżony, ale delikatniejszy deseń. Na innych Ali nosi muchę do dziennego zestawu, co już w latach 60. było ekstrawagancją.

Ali checked

W kolejnej dekadzie poddał się modzie na deformalizację garnituru – chętnie nosił grube tkaniny matowe o urozmaiconym splocie. Oko przykuwały szerokie klapy i szerokie krawaty, mocno przedłużane kołnierzyki, no i spodnie na szelki.

ali light suit
Lata 70.

Kiedy była po temu okazja, wkładał dobrze leżące smokingi. Wprawdzie łączył je czasem z koszulą z okropnym żabotem, ale w wielu sytuacjach imponował świetną realizacją black tie. Nosił się po gwiazdorsku. Wiele jego zestawów z lat 70. nie przetrwało próby czasu, ale z pewnością wyglądały ciekawie w kolorowych magazynach.

Portrait of Muhammad Ali wears a tuxedo during the Sportsman of the Year photo shoot at Playboy Studios. Chicago, Illinois 11/20/1974 (Image # 4033 )
1974

Po co była Alemu taka dbałość o ubiór? Żeby uciec przed stereotypem boksera? Żeby celebrować swoją sławę? Pewnie nie ma tu prostej odpowiedzi. Wiem jednak, że sportowiec, który poza zawodami pokazuje się w garniturze, zdecydowanie bardziej przykuwa uwagę niż ten w bluzie treningowej. Swoją drogą, podobne zjawisko obserwujemy w przypadku premiera Kanady Justina Trudeau, który wcześniej próbował swoich sił w MMA. Jego zdjęcia z ringu, krążące w Internecie, dodają uroku wizerunkowi polityka w garniturze. Tego rodzaju kontrast zapewnia ciekawy efekt.

Ali big lapels
Poszerzane nogawki nie należą do ortodoksji, ale współgrają z kształtem klap

Warto podkreślić jeszcze jedną kwestię. To nie było tak, że Muhammad Ali nie miał z kim przegrywać. Walczył o laury z innymi gigantami – George’em Foremanem, Floydem Pattersonem, Joe Frazierem. Żaden z nich nie zdobył jednak podobnej rozpoznawalności jak Ali. Pamiętamy dziś o mistrzu sprzed lat właśnie dzięki złożonemu wizerunkowi medialnemu. A garnitur był jego nieodłączną częścią.

Przeczytaj też: Conor McGregor. Elegant z oktagonu

Jeśli czytasz mojego bloga, odwiedź także mój sklep

Przejdź na zackroman.com
Zack Roman Zack Roman
Spodnie bawełniane szare - Zack Roman
Marynarka w pasy Wimbledon - Zack Roman
Krawat Polo Regimental - Zack Roman
Poszetka wełniana - Zack Roman
Zamknij

Zapisz się do mojego newslettera